Η Καλλιπάτειρα, κόρη του Ολυμπιονίκη Διαγόρα του Ρόδιου, μεγάλωσε μέσα στο αθλητικό πνεύμα καθώς ο πατέρας και τα τρία αδέρφια της ήταν αθλητές και ολυμπιονίκες. Όταν έμεινε χήρα ανέλαβε μόνη της την προετοιμασία του γιου της. Πως ήταν δυνατόν αυτή η δυναμική γυναίκα, κόρη, αδερφή και θεία Ολυμπιονικών (και η αδερφή της είχε ένα γιο Ολυμπιονίκη), που μόνη της εκγύμνασε τον μονάκριβο γιο της για τους ολυμπιακούς αγώνες, να μην θελήσει να τον παρακολουθήσει να αγωνίζεται.

Αυτό και έκανε. Ταξίδεψε μαζί του το μακρύ ταξίδι από την Ρόδο στην Ολυμπία. Έζησε μαζί του τον πυρετό της μηνιαίας προετοιμασίας μεταμφιεσμένη σε άντρα προπονητή. Έτσι μεταμφιεσμένη μπήκε στο στάδιο (κατά την 96η Ολυμπιάδα η οποία έγινε το 396 π.Χ), την μέρα του αγώνα για να δει το παιδί της να αγωνίζεται. Μόλις στέφθηκε νικητής, από την χαρά της πήδηξε από την εξέδρα για να τον αγκαλιάσει. Κάπου πιάστηκε ο μανδύας της και έτσι αποκαλύφθηκε ότι ήταν γυναίκα και την συνέλαβαν.

Παρόλο το μεγάλο της ατόπημα, οι δικαστές συγκινήθηκαν από την απολογία της και επειδή ανήκε σε μια τέτοια φημισμένη οικογένεια Ολυμπιονικών, αθωώθηκε. Το ποίημα του Λορέντζου Μαβίλη το 1899, αποδίδει με τον καλύτερο τρόπο το πνεύμα της Καλλιπάτειρας και αποθεώνει την πρώτη γυναίκα που τόλμησε δημόσια να διεκδικήσει τα αυτονόητα δικαιώματα της.

«Αρχόντισσα Ροδίτισσα, πώς μπήκες;
Γυναίκες διώχνει μια συνήθεια αρχαία
εδώθε». – «Έχω ένα ανίψι, τον Ευκλέα,
τρία αδέρφια, γιο, πατέρα Ολυμπιονίκες

να με αφήσετε πρέπει, Ελλανοδίκες,
και εγώ να καμαρώσω μέσ’ στα ωραία
κορμιά, που για το αγρίλι του Ηρακλέα
παλεύουν, θιαμαστές ψυχές αντρίκειες.

Με τες άλλες γυναίκες δεν είμαι όμοια
στον αιώνα το σόι μου θα φαντάζει
με της αντρειάς τα αμάραντα προνόμια.

Με μάλαμα γραμμένος το δοξάζει
σε αστραφτερό κατεβατό μαρμάρου
ύμνος χρυσός του αθάνατου Πινδάρου»