Γυναικείος Ελευθεροτεκτονισμός

Εισαγωγή εις τον Ελευθεροτεκτονισμόν


ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ο Ελευθεροτεκτονισμός, ο οποίος ονομάζεται επίσης «Βασιλική Τέχνη», είναι μία μυητική και προοδευτική Αδελφότης, της οποίας η μορφή και η λειτουργία μεταδίδονται με παραδοσιακό τρόπο. Στόχος της είναι η τελειοποίησις του ατόμου για την δημιουργία μιας καλύτερης ανθρωπότητος, βασιζομένης ουσιαστικά εις την γνώσιν του εαυτού μας, αλλά και την αφύπνισιν μας.

ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΑΣΙΝ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΥ

Ο μύθος ανάγει τον Ελευθεροτεκτονισμόν εις τους πλέον απόμακρους χρόνους των ανθρωπίνων πολιτισμών. Εις τους Σοφούς της Αρχαίας Αιγύπτου, τους κατασκευαστάς του Ναού του Σολομώντος και εις τους Αρχαίους Έλληνες. Οι Ιππότες του Τάγματος του Ναού και οι οικοδόμοι των καθεδρικών Ναών ήταν κάτοχοι ενός ορισμένου αριθμού εσωτερικών γνώσεων, οι οποίες μετεδίδοντο από γενεάς εις γενεάν μέσω ορισμένων μυστών. Δεν επρόκειτο μόνον για μυστικά, τα οποία αφορούσαν την δομική τέχνη, αλλά για μιά γενική φιλοσοφία της ζωής, για μια ιδιαίτερη αντίληψη του κόσμου.

Οι Ελεύθεροι Τέκτονες ήταν κατά τον Μεσαίωνα, αυτοί οι οικοδόμοι, οι οποίοι πήγαιναν από εργοτάξιο εις εργοτάξιον, ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ διότι είχαν αποκτήσει «ατέλειες» και διότι δεν ήταν προσκολλημένοι εις έναν ΚΥΡΙΟ. Παράλληλα με τις τεχνικές προόδους, φρόντισαν να αναπτύξουν την διανοητικήν, ηθικήν αλλά και πνευματικήν τους άποψιν εις μίαν εποχήν, όπου η αντίληψις δια την εργασίαν ήταν διαφορετική από την δική μας. Η εργασία ήταν μία συνεργασία με τον Δημιουργό, ο «Άνθρωπος- Εργαλείο» όφειλε εξ ίσου να τελειοποιείται, ώστε να φθάσει εις το αριστούργημα.

Με τους Ελεύθερους Τέκτονες ενώθηκαν και άλλα μέλη τα ονομαζόμενα «αποδεκτά», τα οποία δεν ήταν οικοδόμοι. Σύντομα έγιναν περισσότερα από τους πραγματικούς «πρακτικούς» και ο Ελευθεροτεκτονισμός από «πρακτικός» έγινε «θεωρητικός». Ο συμβολισμός και οι μέθοδοι των Τεκτόνων εχρησιμοποιήθηκαν διά την κατασκευήν ενός Πνευματικού Ναού, ο οποίος απλώθηκε εις ολόκληρον την ανθρωπότητα.

Ορισμένοι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι ο Ελευθεροτεκτονισμός γεννήθηκε εις τις 24 Ιουνίου 1717, όταν τέσσερις Αγγλικές Στοές (Στοά = όνομα  που εδόθη εις τον χώρον, όπου συγκεντρώνονταν οι Τέκτονες) συνέστησαν μία ενοποιημένη οργάνωσιν υπό το όνομα ΜΕΓΑΛΗ ΣΤΟΑ, δημιουργώντας έτσι το πρώτον Τάγμα.

Εξ άλλου με την εμφάνισιν των Συνταγμάτων του Άντερσον, τα οποία δημοσιεύθηκαν το 1723 καθορίστηκαν οι υποχρεώσεις ενός Ελευθεροτέκτονος.

Κατά τον ρούν της ιστορίας δημιουργήθηκαν διάφορες επιρροές και ο Ελευθεροτεκτονισμός πήρε διάφορες όψεις. Σχηματίσθηκαν δύο ακραίες τάσεις, μία εις τις χώρες με διαμαρτυρόμενο θρήσκευμα, όπου ο Ελευθεροτεκτονισμός δεν συνήντησε καμμίαν αντίδρασιν από τους πολιτικούς, κοινωνικούς ή θρησκευτικούς θεσμούς και η άλλη εις τις χώρες με καθολικό θρήσκευμα, όπου ελήφθησαν διαφορετικές θέσεις έναντι του προβλήματος του Θείου, αλλά επίσης και έναντι των κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων.

ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΥ

Το Τάγμα προσωποποιεί την Τεκτονική Παγκοσμιότητα. Τα Τάγματα δημιουργήθηκαν από την ανάγκη μίας διοικητικής οργανώσεως και είναι ομάδες Στοών. Κάθε γυναικείο, ανδρικό ή μικτό Τάγμα, διοικείται με τους δικούς του κανόνες. Ωστόσο στόχος όλων είναι η  Τελειοποίησις του ατόμου.

Η Στοά είναι ο τόπος συναντήσεως, όπου το τυπικόν και η ανάθεσις των καθηκόντων, παροτρύνουν και προετοιμάζουν  τον ή την Τέκτονα, να επιλέξει μίαν πεφωτισμένην διαδρομήν εις την  ζωήν του.

Τα Τυπικά τα οποία ακολουθούνται εις τους Ναούς, ανταποκρίνονται εις ιδιαίτερες ευαισθησίες επιτρέποντας την ικανοποίησιν καθ’ ενός και κάθε μιάς.

Ο,ΤΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΛΕΧΘΕΙ ΔΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΝ

Οι Ελευθεροτέκτονες προσπαθούν  την  ένωσιν των άνθρώπων ανεξαρτήτως εξωτερικών χαρακτηριστικών.

Αρχή σημαντική του Ελευθεροτεκτονισμού είναι η εργασία, την οποίαν θεωρεί καθήκον αλλά και δικαίωμα. Τιμά εξ ίσου την χειρωνακτικήν και την πνευματικήν εργασίαν. Οι Ελευθεροτέκτονες οφείλουν να σέβονται τους νόμους και την νόμιμον εξουσίαν της χώρας εις την οποίαν συγκεντρώνονται ελεύθερα.

Ο Ελευθεροτέκτων είναι έν ελεύθερον όν που δεν εξυψούται παρά από την συνείδησιν του. Ο Ελευθεροτεκτονισμός είναι ανοικτός εις όλους όσους  πιστεύουν εις την δυνατότητα πνευματικής επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων, ανεξαρτήτως φυλής, θρησκείας, ή κοινωνικής καταστάσεως. Δεν τους ζητά παρά να είναι ειλικρινείς εις την επιδίωξιν της γνώσεως και βαθειά αφοσιωμένοι εις το καλό των συνοδοιπόρων τους αλλά και της ανθρωπότητητος. Γινόμενος αντιληπτός κατ’αυτόν τον τρόπον, ο Ελευθεροτεκτονισμός επιτρέπει εις τα μέλη του να επεξεργαστούν την πρόοδον και να συμμετέχουν εις την επιτυχίαν της εξελίξεως, αφού ουδέν όριον θέτει εις την αναζήτησιν της αληθείας. Δια να εγγυηθεί αυτήν την απόλυτον ελευθερίαν της σκέψεως πρός όλες τις κατευθύνσεις του πνεύματος απαγορεύει τον σχηματισμόν δόγματος και φανατισμόν. Εξαρτάται από τον καθένα, μέσω εναλλακτικής εργασίας, περισυλλογής και αναζητήσεως να πλησιάσει, όσον το δυνατόν πιό κοντά εις την αλήθεια του. Επιπλέον δεν θα ήτο δυνατόν να προσκολληθεί σε κανένα σύστημα ούτε να πάρει το μέρος κάποιας σχολής. Ανυψώνεται πάνω από κάθε αντιλογία διά να προσφέρει εις όλους πεδίον συνεννοήσεως και αδελφικής ενώσεως.

Εις τήν Δύσιν ο Ελευθεροτεκτονισμός θέλει να είναι ο εκπρόσωπος ό,τι περισσότερον διαρκούς και αξιολόγου έχει διατηρήσει η Παράδοσις. Η πρώτη και πλέον ουσιώδης αποστολή του είναι να διαφυλάξει την παρακαταθήκη αυτή από κάθε προσβολή, εκφυλισμό και διακύβευσιν. Δια τούτο  φροντίζει  να τηρείται πάντοτε  σιγή, όσον αφορά τους ιδιαίτερους τύπους της διδασκαλίας του. Αλλά αν και ο Ελευθεροτεκτονισμός δεν σκοπεύει να χρησιμοποιήσει άσκόπως  την παραδοσιακήν διδασκαλίαν, την οποίαν κατέχει δια την διατήρησιν της καθαρότητος αυτής της πνευματικής κληρονομιάς, είχε την φιλοδοξίαν να πείσει την ανθρωπότητα να επωφεληθεί πλησιάζοντας με την καρδιάν και την σκέψιν κάθε τι, το οποίον εξυψώνει τόν άνθρωπον και του επιτρέπει να εκπληρώσει το πεπρωμένον του κατά τον καλύτερον δυνατόν τρόπον.

Η ΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ

Δια να ανταπεξέλθει εις την εξέλιξιν του, ο Ελευθεροτεκτονισμός, βασίζεται εις την παράδοσιν και μπορεί στ’ αλήθεια να υποστηρίξει την πρόοδον, εφ’ όσον προσπαθεί.

> να καλλιεργήσει εξ ίσου την ευφυία και την αδελφοσύνη
> να αφυπνίσει την συνείδησιν
> να αναπτύξει την ελευθερίαν και την έννοιαν των ευθυνών δια μίας μεθόδου, η οποία οδηγεί εις την Σοφίαν.

Η παράδοσις είναι μία σφριγηλή ρίζα και όχι μία απολιθωμένη πηγή, η οποία πρέπει να κρυσταλλοποιηθεί. Η παράδοσις εκτός από παράγων σταθερότητος είναι και παράγων δημιουργικών εμπειριών και όραμα του μέλλοντος. Η Τεκτονική παράδοσις προσφέρει εις την Μυουμένην την δυνατότητα  να γίνει ένας κρίκος της αλύσσου καλής θελήσεως ,η αρχή της οποίας ευρίσκεται εις τα βάθη των αιώνων και θα συνεχισθεί εις το μέλλον. Της επιτρέπει να είναι μέλος μιάς πνευματικής κοινότητος, μιάς εσωτεριστικής αδελφότητος  και να επωφεληθεί από την εμπειρίαν των προηγουμένων γενεών.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ   ΜΥΗΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ο σεβασμός προς την μυητικήν παράδοσιν δεν είναι προσκόλλησις εις το παρελθόν, αλλά μία γνώσις αναπόσπαστη από τις πηγές και τις ρίζες μας.

Ζει εις το παρόν κάθε στιγμή. Δεν υπάρχει «Τεκτονικόν μυστικόν». Υπάρχει μία μύησις, την οποίαν ουδείς δύναται να αφηγηθεί χωρίς τον κίνδυνον λανθασμένης κατανοήσεως, αντιθέτως βιώνεται. Παραδόξως δυνατόν να λεχθεί ότι μία μύησις είναι ένας  συμβολικός θάνατος,  με σκοπόν την αναγέννησιν εις μίαν άλλην γνώσιν και ίσως με κάποιαν σοφία.

Η Τεκτονική μύησις αναδύει παραδοσιακούς Τύπους, οι οποίοι ανευρίσκονται εις όλες τις μυήσεις του παρελθόντος. Όποιοι και αν είναι οι τύποι και τα σύμβολα τους αυτή η αρχή της μεταδόσεως παραμένει διαρκής. Πράγματι, εάν αναφερθώμεν εις την ετυμολογικήν έννοιαν της λέξεως ΜΥΗΣΙΣ = η πράξις του μυείν =αρχίζω, μυώ εις τα μυστήρια, συμμετέχω, μετέχω εις την γνώσιν. Η μύησις μεταδίδεται εις τον Ελευθεροτεκτονισμόν με φυσικές ή πνευματικές δοκιμασίες, οι οποίες οφείλουν να χρησιμεύσουν ως βάσις ενός ψυχικού ελατηρίου. Η ίδια η Τεκτονική μύησις παρουσιάζει διττήν όψιν. Μίαν  προσωπικήν τελετήν αλλά και εμπειρία πνευματικής τάξεως. Αυτή η τελευταία την καθιστά μυστική η ακριβέστερα «ανεπικοινωνό». Όντως η πνευματικής τάξεως πραγματικότης είναι αδύνατον να εκφρασθεί με την συνηθισμένην γλώσσαν. Οι ιδιότητες τις οποίες έχει από εσωτερικές και ενδόμυχες εμπειρίες ανάγονται εις τις βαθύτερες περιοχές του είναι. Ανήκει εις την πνευματικήν κληρονομιάν της ανθρωπότητος και ένεκα αυτού ξεφεύγει την σχηματοποίησιν με αυστηρά ορθολογιστικούς όρους. Αποτελεί την κοινήν βάσιν όλων των θρησκευτικών και μυητικών παραδόσεων.

Αντιθέτως εάν αυτή η πνευματικής τάξεως πραγματικότης δεν δυνηθεί να εκφρασθεί, οι μορφές και οι παραστάσεις δια των οποίων τις ερμηνεύει το ανθρώπινον πνεύμα, έχουν πρόσβασιν εις την λογικήν. Κατ’αυτόν τον τρόπον ο Ελευθεροτεκτονισμός  χρησιμοποιεί σύμβολα και τυπικά, τα οποία αποτελούν τα θεμέλια της διδασκαλίας του.

ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ

«Τα πάντα εδώ είναι σύμβολα». Πράγματι οι ίδιες οι λέξεις δεν είναι σύμβολα ιδεών; Εις την ζωήν, άπειρα είναι τα σύμβολα σεβασμού, φιλίας, χαράς, πένθους κ.λ.π. Ο άνδρας, ο οποίος χαιρετά κλίνοντας το κεφάλι, η βέρα….η χειραψία…η πρόποσις… Αυτά τα απλά και κοινά σύμβολα είναι «συγκεκριμμένα σημεία αναγνωρίσεως» σημεία που θυμίζουν κάτι αφηρημένον. Το ίδιον συμβαίνει με τα τεκτονικά σύμβολα, τα οποία σκοπόν έχουν να αντικαταστήσουν την εικόνα με την ιδέα, ώστε αυτή η εικόνα να επιβάλλει αυτόματα την ιδέαν. Η ιδέα κυριαρχεί λοιπόν εις το σύμβολον και επιβάλλεται εις το υποσυνείδητον, σφραγίζει το σύνολον του ΕΙΝΑΙ και απελευθερώνει την θέλησιν του ενεργείν.

Έκαστος Ελευθεροτέκτων ακόμη και ο πλέον ορθολογιστής συμφώνως προς την διαίσθησιν του και την νοημοσύνην του δύναται να  μάθει  να δοκιμάζει την ελευθερίαν του, ήτοι να ανακαλύπτει τα όρια του, να προχωρά πέρα από αυτά και να τα ξεπερνά. Αλλά πέρα από αυτήν την συνειδητοποίησιν δυνατόν να επανατοποθετηθεί εις την ιστορίαν, διευρύνοντας με τον ίδιον τρόπον τις δυνατότητες αναφοράς του Ανθρώπου, τον οποίον θα απομακρύνουν από κάθε στερεότυπη εικόνα. Τό σύμβολον είναι η κατ’ εξοχήν παγκόσμιος γλώσσα, αφού απεικονίζεται κατά τον ίδιον τρόπον εις όλες τις χώρες του κόσμου και τοιουτοτρόπως  γίνεται αντιληπτόν από τον Βορράν έως τον  Νότον και από την Ανατολήν έως την Δύσιν.

ΤΑ ΤΥΠΙΚΑ

Η ιδέα του Τυπικού, είναι ίσως η έννοια, η οποία γίνεται αντιληπτή από την σύγχρονή μας νοοτροπία με την μεγαλυτέραν δυσκολίαν. Εις μίαν τελετήν του Ελευθεροτεκτονισμού, δεν υπάρχουν θεατές, οι οποίοι ήρθαν να δουν ή να θαυμάσουν τις ηθοποιούς, αλλά αποκλειστικά συμμετέχουσες, οι οποίες ήρθαν να μοιρασθούν στιγμές επικοινωνίας. Εκείνες τις στιγμές τα τυπικά είναι τα καθοδηγητικά νήματα και τα κατευθυντήρια στοιχεία. Προσδιορίζουν την διάταξιν των τελετών. Εξ άλλου διεγείρουν και αναδεικνύουν συχνότερα με συμβολικήν μορφήν, την ψυχικήν τεκτονικήν ουσίαν αυτών των τελετών, προκαλώντας μία προσωρινήν διάσπασιν με τον βέβηλον κόσμον.

Επιτρέπουν έτσι εις κάθε μέλος να συγκεντρωθεί, ώστε να αποκτήσει καινούριες γνώσεις μέσω της διαισθήσεως του. Τα Τυπικά και τα Σύμβολα δημιουργούν έναν βαθύ δεσμόν μεταξύ των Τεκτόνων, μία κοινήν γλώσσαν, ακόμη κι αν η γλώσσα τους είναι διαφορετική. Κατά την διάρκειαν των εργασιών εις την Στοάν, δημιουργούν ένα πλαίσιο κι ένα κλίμα, το οποίον επιτρέπει την δημιουργικήν προσέγγισιν όλων των ανθρωπίνων προβλημάτων, όποιας φύσεως κι αν είναι. Το πλαίσιον και το κλίμα, τα οποία δημιουργούνται από την εφαρμογήν του τυπικού και την μελέτην των συμβόλων συνιστούν μεταξύ άλλων μίαν σχολήν αυτοελέγχου.

ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ  – ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

Αναγνωρίζει ακόμη και σήμερον, ως μέσον διδασκαλίας και κατευθυντηρίων γραμμών τις προδιαγραφές, οι οποίες ίσχυαν άλλοτε εις αυτά τα σωματεία. Από την δημιουργίαν της Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας το 1717, ημερομηνίαν  της γεννήσεως του λεγομένου θεωρητικού Ελευθεροτεκτονισμού, άρχισε να συζητείται η ένταξις των γυναικών. Όμως εκείνην την εποχήν οι γυναίκες δεν εθεωρούντο ικανές προς μύησιν.

Το 1736 εις την  Γαλλίαν είδαν το Φως γυναικείες Στοές, λεγόμενες «εξ υιοθεσίας», προερχόμενες από ανδρικές Στοές με τυπικά που είχαν δημιουργηθεί από διάφορα έγγραφα, διοικούμενες περισσότερον πατρικά παρά αδελφικά από Αδελφούς. Αυτές οι εξ υιοθεσίας Στοές έζησαν με μεγαλυτέραν η μικροτέραν λάμψιν έως το τέλος του ΙΘ΄αιώνα. Μία ανδρική Στοά (η οποία ανήκε εις την Μεγάλη Ανατολή της Γαλλίας) απεφάσισεν εν τούτοις να προχωρήσει εις την μύησιν μίας γυναικός. Έτσι εις τις 14 Ιανουαρίου 1882 η MARIA DERAISMES, μία από τις σκαπανείς, η οποία υπεστήριξεν την θέσιν της γυναικός εις την κοινωνίαν εμυήθη εις τα μυστήρια του Ελευθεροτεκτονισμού. Τέσσερις μήνες μετά το γεγονός αυτό, η περί ου ο λόγος Στοά επανεντάχθη εις την Μεγάλην Στοάν εγκαταλείποντας το έργον, το οποίον είχε αρχίσει.

Η MARIA DERAISMES και μερικές γυναίκες, τις οποίες είχε διδάξει, συνέλαβαν την ιδέαν ιδρύσεως εις τις 4 Απριλίου 1893, του «DROIT HUMAIN»  << ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΝ ΔΙΚΑΙΟΝ>> (Μικτό Τάγμα). Από το 1901, η Μεγάλη Στοά της Γαλλίας, επιθυμώντας να κάνει την γυναίκα να συμμετάσχει εις την πνευματικήν ζωήν και εις την έμπρακτην ανθρωπίνην αλληλεγγύην, επαναδημιούργησε Στοές  «εξ υιοθεσίας» αποκλειστικά Γυναικείες, οι οποίες έμοιαζαν πολύ με αυτές του ΙΗ΄ και ΙΘ΄αιώνα. Έκτοτε οι εργασίες εις τις Γυναικείες Στοές ήταν οι ίδιες ,όπως και εις την Μεγάλην Στοάν της Γαλλίας εκτός από το τυπικόν, το οποίον ήταν διαφορετικόν. Επιπλέον οι Αδελφοί του Εργαστηρίου, από το οποίον προήρχετο η Στοά εξ υιοθεσίας μπορούσαν να λάβουν μέρος εις τις εργασίες αλλά ως επισκέπτες δηλαδή χωρίς να υποβάλλουν καμμίαν υπόδειξιν.

Το 1935 κατά το ετήσιον συνέδριον της, η Μεγάλη Στοά της Γαλλίας θεωρώντας, ότι ο τίτλος των Στοών εξ υιοθεσίας δεν συμφωνούσε πλέον με την ιδιότητα των Γυναικών οι οποίες τις στελέχωναν, απεφάσισεν να δώσει εις αυτές τις Στοές , πληρέστερη αυτονομία και να τις βοηθήσει να δημιουργήσουν έναν Τεκτονισμόν αποκλειστικά Γυναικείον.

Στις 8 Ιουλίου 1936 συνήλθε  επισήμως το ετήσιον συνέδριον των Στοών εξ υιοθεσίας . Αναγκασμένη να σταματήσει τις εργασίες της κατά την διάρκειαν του πολέμου η Ομοσπονδία των Στοών εξ υιοθεσίας τις επαναλαμβάνει το 1945, δημιουργώντας την «Μεγάλη Γυναικεία Στοά της Γαλλίας».

Επιθυμώντας να γνωρίσουν τον Γυναικείον Ελευθεροτεκτονισμόν εις τις γυναίκες των ομόρων χωρών, ένδεκα γαλλίδες Αδελφές ήρθαν εις την Ελβετία, όπου δημιούργησαν εις τις 26 Απριλίου 1964 εις την Γενεύη μία Γυναικείαν Στοάν υπό τον διακριτικόν τίτλον  «LUTECE»

Από αυτήν την ημερομηνίαν και μετά η κίνησις, η οποία εγεννήθη εις την Ελβετίαν απλώνεται εις την Γενεύη και εις την  Λωζάννη. Το 1976 τρεις Στοές δύο εις την Γενεύη και μία εις την Λωζάννη αποφασίζουν την δημιουργία ενός Τάγματος υπό τον διακριτικόν τίτλον «Μεγάλη Γυναικεία Στοά της Ελβετίας».

Και εν συνεχεία εξηπλώθη εις τα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη.

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΕΚΤΩΝ

Εις την εποχήν μας η γυναίκα, διά να αντιμετωπίσει τα καθήκοντα της, δια να μάθει να χρησιμοποιεί τα δικαιώματα της, η γυναίκα, η οποία δεν αυτοαναγνωρίζεται μέσα στα στερεότυπα, επιθυμεί ν’αποκαλυφθεί να ξανασκεφθεί, να επαναδημιουργηθεί εις όλα τα πεδία, ηθικό κοινωνικό και πνευματικό. Ο Ελευθεροτεκτονισμός επιτρέπει στη γυναίκα σ’ ένα πλεονεκτικό περιβάλλον να συλλογισθεί γύρω από το άτομο της και να ξαναγεννηθεί, διότι η εξέλιξις της συνδέεται με την εξέλιξιν της κοινωνίας.

Μερικοί έσκέφθησαν ακόμη ότι «Ο βαθμός εξελίξεως της κοινωνίας μετράται από την σημασίαν η οποία αποδίδεται εις την γυναίκα». Η γνώσις και η πολυμάθεια δεν είναι απαραίτητα προσόντα κι ακόμη ολιγώτερον επαρκή  δια να εισέλθει εις τον Ελευθεροτεκτονισμόν. Ωστόσο είναι απαραίτητον η γυναίκα ,η οποία επιθυμεί να γίνει Ελευθεροτέκτων να συγκεντρώνει ορισμένα πνευματικά και συναισθηματικά πλεονεκτήματα, και βεβαίως να ενδιαφέρεται διά τήν λειτουργίαν μας τις επιδιώξεις και τους στόχους μας και να συνειδητοποιεί, ότι εις την διαδρομήν μας υπάρχουν σκόπελοι και ότι κάθε εμπόδιον, το οποίον ξεπερνάται είναι πηγή πλούτου.

Ο άνδρας και η γυναίκα, συμπληρώνουν  ο ένας τόν άλλον. Αναλαμβάνουν τα καθήκοντα τους συμφώνως με τις ικανότητες και τις δυνατότητες τους. Οι διαφορές τους –στο μορφολογικό και ψυχολογικό  πεδίο- αποτελούν  παράγοντες, οι οποίοι δεν μπορούν να ισοπεδωθούν αλλά να εναρμονισθούν διά την παραγωγήν του ανθρωπίνου γένους.

Ο απώτερος σκοπός του Ελεύθερου Γυναικείου Ελευθεροτεκτονισμού δεν είναι η αντιπαράθεσις με τους άνδρες αλλά να προσπαθήσουν κι εκείνες διά την ολοκλήρωσιν του, άλλωστε ο Ελευθεροτεκτονισμός δέν κάνει διάκρισιν φύλου, θρησκείας ή χρώματος. Προσπαθεί απλά να διατηρήσει την ανεξαρτησία του. Προσφέρει την μύησιν εις γυναίκες χρηστοήθεις, οι οποίες επιδεικνύουν βαθιά επιθυμία δια τήν τελειοποίησιν των. Βεβαίως η εγκυρότης της τεκτονικής μεταδόσεως, η οποία πραγματοποιείται είναι ίση, ως πρός την έννοια και τα αποτελέσματα, με αυτήν την οποίαν προσφέρουν οι μικτές και οι ανδρικές Στοές.

Η Τεκτονική Στοά προορίζεται δια την γυναίκα, η οποία έχει συνείδησιν του ρόλου της και η οποία επιθυμεί να συμμετάσχει εις την αναζήτησιν μιάς κοινότητος συνειδήσεων ενωμένων από ένα εσωτερικό δεσμό-συστατικό παγκοσμίας ειρήνης. Εκεί θα βρεί όντως έναν προνομιακό χώρο, όπου θα μπορεί να μάθει πως να ολοκληρωθεί  να εξελιχθεί και να επιβεβαιώσει τα προσόντα της εις ένα πλαίσιο, το οποίον ευνοεί την χωρίς όριον αναζήτησιν της αληθείας, με συνοδοιπόρους  άλλες γυναίκες, οι οποίες έχουν τους ίδιους προβληματισμούς. Θα είναι έτοιμη λοιπόν δια του παραδείγματος της, εις την καθημερινήν  ζωήν, μιά γυναίκα υπεύθυνη, πρόθυμη να επιτύχει μία τέλειαν ισορροπίαν μεταξύ ανδρών και γυναικών τείνοντας όχι μόνον προς την ευτυχίαν και την ειρήνην της Εστίας αλλά και ολοκλήρου της Ανθρωπότητος.

Το κείμενο αυτό δεν επιθυμεί να είναι κουραστικόν. Ελπίζουμε ότι θα σας επιτρέψει να κατανοήσετε τί είναι ο Ελευθεροτεκτονισμός, τί μπορεί να σας προσφέρει αλλά και τί αναμένει από σας. Τά μέλη της Μεγάλης Γυναικείας Στοάς της Ελλάδος είναι εις την διάθεσιν σας δια να απαντήσουν εις κάθε ερώτησιν, αλλά και για να σας δώσουν όλες τις  συμπληρωματικές πληροφορίες που μπορεί να επιθυμείτε.

Κάθε ενήλικη γυναίκα, η οποία επιθυμεί να θριαμβεύει η Ειρήνη, η Ανοχή και η Αγάπη μεταξύ των ανθρώπων μπορεί να γίνει Ελευθεροτέκτων.

Μη διστάσετε να απευθυνθείτε εις την Γραμματεία μας.